Γέφυρες

/Γέφυρες
Γέφυρες 2019-10-18T14:59:44+03:00

Απώλεια Δοντιών – Αίτια και Προβλήματα

Η απώλεια δοντιών είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα, που έχει αρνητικές συνέπειες στη μάσηση, τη φώνηση και την αισθητική εμφάνιση του ατόμου.

Η απώλεια δοντιών συνήθως προκαλείται λόγω:

1. Τερηδόνας

2. Προχωρημένης περιοδοντίτιδας

3. Τραυματισμού (γνάθων ή σύνολο δοντιών)

4. Εσωτερικής ή εξωτερικής απορρόφησης δοντιού

Από την απώλεια δοντιών συνήθως προκύπτουν και άλλα προβλήματα, όπως:

1. Επηρεάζουν αρνητικά την εμφάνιση του ατόμου.

2. Επηρεάζεται το χαμόγελο του ατόμου.

3. Επηρεάζεται η ομιλία (μπορεί να υπάρξει και κάποιο ψεύδισμα σε περίπτωση που χαθεί κάποιο μπροστινό δόντι)

4. Έλλειψη δοντιών.

5. Προκαλεί την ολίσθηση των γειτονικών τους στον κενό χώρο, καθώς και του δοντιού ανταγωνιστή της αντίθετης γνάθου. Αιτία είναι η έλλειψη αντίστασης, με αποτέλεσμα να αρχίζει να χαλαρώνει και να “κατεβαίνει” κάτω από το όριο του μασητικού επιπέδου.

6. Επιπλέον, υπάρχει το θέμα της απορρόφησης του οστού στο σημείο όπου έχουμε την έλλειψη δοντιού. Έτσι, αν ο ασθενής μελλοντικά αποφασίσει να βάλει κάποιο εμφύτευμα, δεν θα μπορεί να γίνει, γιατί δεν υπάρχει το κατάλληλο πάχος οστού που χρειάζεται για να τοποθετηθεί το εμφύτευμα.

7. Η κατανομή των δυνάμεων της μάσησης αλλάζει και το φορτίο των δυνάμεων επιβαρύνει τα εναπομείναν τα δόντια. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να προκληθούν περισσότερα προβλήματα. Όσο περισσότερα δόντια λείπουν, τόσο τα προβλήματα τείνουν να γίνονται περισσότερα και πιο σοβαρά.

Τι είναι οι γέφυρες δοντιών;

Μια γέφυρα είναι μία ακίνητη προσθετική αποκατάσταση (παραμένει μόνιμα δηλαδή στην στοματική κοιλότητα) που αντικαθιστά ένα η περισσότερα δόντια που λείπουν από την φυσιολογική οδοντοφυΐα του ασθενή.

Η οδοντική γέφυρα στηρίζεται πάνω σε κάποια υπάρχοντα δόντια που χρησιμεύουν ως κολοβώματα (στηρίγματα) για να συγκολληθούν πάνω τους τα τεχνητά δόντια που αντικαθιστούν τα φυσικά που έχουν χαθεί.

Μια επιεμφυτευματική γέφυρα μπορεί επίσης να στηριχθεί πάνω σε εμφυτεύματα, σε περίπτωση που ο ασθενής έχει εκτεταμένο αριθμό απώλειας δοντιών.

Μπορεί επίσης να στηριχθεί σε ένα φυσικό δόντι και σε ένα εμφύτευμα. Αυτό ονομάζεται μεικτή στήριξη.

Γέφυρες Δοντιών – Τύποι

Οι γέφυρες δοντιών κατηγοριοποιούνται σε 2 τύπους:

1. Ανάλογα με την τεχνική στήριξης τους στην στοματική κοιλότητα:

Ο κλασσικός τύπος: η γέφυρα κλασσικού τύπου, είναι η πιο κοινή μέθοδος κατασκευής μιας γέφυρας. Αποτελείται από έναν αριθμό ενδιάμεσων τεχνητών δοντιών, τα οποία ενώνονται με δύο στεφάνες, οι οποίες βρίσκονται στα δύο άκρα της κατασκευής και είναι τοποθετημένες πάνω σε δύο παρασκευασμένα δόντια, τα οποία σταθεροποιούν την γέφυρα στην θέση της.

Γέφυρες τύπου Maryland:

Ο συγκεκριμένος τύπος γέφυρας χρησιμοποιείται περισσότερο σαν μια πρόχειρη κατασκευή ή για μια κατασκευή όταν λείπουν 1-2 δόντια, κυρίως πρόσθια. Θα παραμείνει στο στόμα ένα-δύο χρόνια και κατόπιν θα αντικατασταθεί με κάποιο εμφύτευμα ακόμα και με κάποια γέφυρα κλασσικού τύπου, που παραμένει στο στόμα ώσπου να κατασκευαστεί η μόνιμη προσθετική εργασία.

Τα τεχνητά δόντια αποτελούνται από ένα σκελετό ο οποίος έχει ένα ή δύο πτερύγια που εκτείνονται στην εσωτερική πίσω πλευρά των γειτονικών δοντιών.

Γέφυρες με πρόβολο:

Είναι μια λύση που χρησιμοποιείται όταν έχουμε έλλειψη δοντιών και δεν μπορούμε να έχουμε στηρίγματα και από τις 2 πλευρές της γέφυρας. Σε αυτές τις περιπτώσεις κατασκευάζεται γέφυρα στηριζόμενη με στεφάνες μόνο στη μία πλευρά, όποτε 1 από τα τεχνητά δόντια από την μία πλευρά της κατασκευής είναι στον αέρα (πρόβολο).

Γέφυρες στηριζόμενες σε εμφυτεύματα:

Όταν ο αριθμός τον δοντιών που λείπουν είναι μεγάλος, δεν υπάρχει αρκετή στήριξη για να τοποθετηθεί μια κλασσική τύπου γέφυρα. Με την τοποθέτηση ενός η περισσότερων εμφυτευμάτων, αντικαθιστούμε τα δόντια που λείπουν, και έτσι τα εμφυτεύματα παίζουν τον ρόλο των στηριγμάτων.

Τηλεσκοπικές γέφυρες:

Ονομάζονται οι γέφυρες που τοποθετούνται πάνω σε πάρα πολύ στραβά δόντια.

Έτσι κατασκευάζονται πρώτα μεταλλικά καλύμματα πάνω στα τροχισμένα δόντια και συγκολλούνται με ειδικό υλικό.

Κατόπιν πάνω σε αυτά τα καλύμματα μπαίνει η γέφυρα, αφού έχουν ευθειαστεί και παραλληλιστεί, για να μπορέσει η γέφυρα να εφαρμόσει.

Συνήθως δεν χρησιμοποιείται κόλλα για να κολληθεί η μόνιμη αποκατάσταση πάνω στα μεταλλικά καλύμματα της τηλεσκοπικής κατασκευής.

2. Ανάλογα με το υλικό κατασκευής τους:

Μεταλλοκεραμικές γέφυρες:

Μια από τις πιο κοινές μεθόδους κατασκευής γεφυρών.

Αποτελούνται από ένα μεταλλικό σκελετό ο οποίος καλύπτεται εξολοκλήρου με κεραμικό υλικό (πορσελάνη). Έχουν πολύ καλή αντοχή και χρησιμοποιούνται σε πληθώρα περιπτώσεων που μπορεί να τοποθετηθεί μια γέφυρα.

Θεωρείται η γέφυρα με την πιο συχνή χρήση στην οδοντιατρική σήμερα.

Ολοκεραμικές γέφυρες με σκελετό από ζιρκονία:

Είναι καινούργιας τεχνολογίας προσθετική αποκατάσταση, όπου είναι εξ ολοκλήρου κατασκευασμένεςκαι καλυμμένος από ειδικού τύπου κεραμικό υλικό με σκελετό από ζιρκονία, χωρίς την προσθήκη μετάλλου.

Λόγω του ότι η πορσελάνη μπορεί να μιμηθεί με απίστευτη φυσικότητα την αδαμαντίνη ενός φυσικού δοντιού και το υλικό από το όποιο αποτελούνται, επιτρέπει στο φως να το διαπεράσει δίνοντας τους χαρακτηριστικά ενός φυσικού δοντιού. Τα αισθητικά αποτελέσματα της ολοκεραμικής γέφυρας είναι μοναδικά.

Γι αυτό χρησιμοποιούνται στην πρόσθια περιοχή λόγω της καλύτερης αισθητικής.

Γέφυρες από μονολιθικό Ζιρκόνιο CADCAM:

Οι οδοντιατρικές γέφυρες κατασκευασμένες από μονολιθικό ζιρκόνιο CAD-CAM είναι η πιο εξελιγμένη τεχνολογία οδοντιατρικού υλικού στην ακίνητη προσθετική. Έχουν μοναδική αντοχή και το υλικό από το όποιο αποτελούνται επιτρέπει στο φως να το διαπεράσει δίνοντας τους τα αισθητικά χαρακτηριστικά ενός φυσικού δοντιού.

Από πλευράς αντοχής, υπερτερούν έναντι των απλών ολοκεραμικών και για αυτό η κύρια εφαρμογή τους είναι στις πίσω περιοχές λόγω της μάσησης και των μεγάλων δυνάμεων που ασκούνται.

Μεταλλικές γέφυρες:

Αποτελούνται από ένα μεταλλικό σκελετό (συνήθως χρυσό, χρυσοπλατίνα, κράματα κοβαλτίου-νικελίου άλλα και συνδυασμό μεταξύ αυτών και άλλων μέταλλων). Στις μέρες μας δεν χρησιμοποιούνται λόγω των αισθητικών χαρακτηριστικών τους (δεν ταιριάζει το χρώμα με τα υπόλοιπα δόντια), πάρα την μεγάλη αντοχή τους.

Ακρυλικές γέφυρες:

Αποτελούνται εξ ολοκλήρου από πλαστικό πολυμερές.

Από πλευρά αντοχής και αισθητικής, δεν καλύπτουν τις ανάγκες μια μόνιμης κατασκευής, για αυτό και χρησιμοποιούνται μόνο για προσωρινές αποκαταστάσεις μέχρι να τοποθετηθεί η μόνιμη.

Γέφυρες Δοντιών – Η θεραπεία

Οι γέφυρες είναι ακίνητες προσθετικές αποκαταστάσεις οι οποίες έχουν μια πολύ απαιτητική διαδικασία κατασκευής. Για να έχουμε το τέλειο αποτέλεσμα χρειάζονται περισσότερες από 2 συνεδρίες στο οδοντιατρείο.

Στην πρώτη επίσκεψη: πρέπει να αντιμετωπιστούν όλα τα προβλήματα (π.χ. τερηδόνα, κατάγματα) που μπορεί να έχουν τα φυσικά δόντια στα οποία θα στηριχτεί η γέφυρα, καθώς και η συνολική στοματική υγιεινή του ασθενή (ουλίτιδα, περιοδοντίτιδα κλπ).

Εφόσον η στοματική υγιεινή του ασθενούς επανέλθει σε φυσιολογικά επίπεδα (κάτι το όποιο είναι πολύ σημαντικό, επειδή αν δεν έχουμε καλή στοματική υγιεινή, θα δημιουργήσουμε περισσότερα προβλήματα από ότι θα λύσουμε με βιαστικές κινήσεις), τότε μπορούμε να προχωρήσουμε στην παρασκευή των δοντιών έτσι ώστε να τους δώσουμε το κατάλληλο σχήμα για την εφαρμογή της γέφυρας πάνω σε αυτά.

Έπειτα παίρνουμε αποτυπώματα της οδοντοστοιχίας και τα στέλνουμε στον οδοντοτεχνίτη για να ξεκινήσει η διαδικασία παρασκευής της γέφυρας.

Κατόπιν, ο οδοντοτεχνίτης την ίδια μέρα κατασκευάζει μια πρόχειρη γέφυρα για να μπορεί ο ασθενής να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του, χωρίς να έχει αισθητικό πρόβλημα.

Στη δεύτερη επίσκεψη: δοκιμάζεται ο σκελετός της γέφυρας αν εφαρμόζει σωστά στα παρασκευασμένα-τροχισμένα δόντια και τα ούλα.

Στην συνεχεία πρέπει να επιλεγεί το σωστό χρώμα που θα δώσουμε στην γέφυρα για να ταιριάζει με το χρώμα των υπόλοιπων δοντιών.

Στην τελευταία επίσκεψη: βλέπουμε αν εφαρμόζει η γέφυρα στα δόντια και τα ούλα, καθώς επίσης ελέγχουμε το αισθητικό άλλα και το λειτουργικό κομμάτι.

Όταν επιβεβαιώσουμε ότι όλα είναι στην εντέλεια, όπως πρέπει να είναι, τότε συγκολλείται μόνιμα στα τροχισμένα δόντια.

Ο ασθενής πρέπει να γνωρίζει ότι αν επιθυμεί να κάνει λεύκανση στα δόντια, πρέπει πρώτα να τελειώσει με την θεραπεία της λεύκανσης και έπειτα να προχωρήσει στην κατασκευή της γέφυρας. Και αυτό διότι το χρώμα των δοντιών πρέπει να πάρει την τελική του απόχρωση πριν προχωρήσουμε στην διαδικασία χρωματοληψίας για να βρούμε το χρώμα που θα έχει η τελική προσθετική εργασία.

Καθήκον μας είναι να δημιουργήσουμε μια κατασκευή η όποια θα ταιριάζει αρμονικά με το στοματογναθικό σύστημα.

Γέφυρες Δοντιών – Μετεγχειρητικό στάδιο

Έπειτα από την συγκόλληση της γέφυρας πάνω στα τροχισμένα δόντια, ο ασθενής θα πρέπει να μη μασήσει από την μεριά της γέφυρας για τουλάχιστον 3 ώρες, έτσι ώστε να επιτρέψουμε στην ”κόλλα” να πήξει καλά και να έχουμε τη μεγίστη δυνατή συγκόλληση και αντοχή της.

Αν το δόντι είναι ζωντανό, τότε ο ασθενής ίσως νιώσει μικρές ενοχλήσεις για 2-3 μέρες, κάτι που είναι απολύτως φυσιολογικό.

Γέφυρες Δοντιών – Τελικό αποτέλεσμα

Η ανάκτηση της αυτοπεποίθησης του ασθενούς από πλευρά αισθητικής.

Η ανάκτηση του χαμόγελου του ασθενούς.

Η αποκατάσταση της αισθητικής, της μασητικής λειτουργίας και της φώνησης του ασθενούς επανέρχονται στα επίπεδα πριν την κατασκευή της γέφυρας, πολλές φορές ακόμη και σε καλύτερα επίπεδα από πριν.

Η μέση διάρκεια ζωής μιας γέφυρας είναι περίπου τα 10 χρονιά.

Η επιμήκυνση της διάρκειας ζωής της εξαρτάται στο μεγαλύτερο βαθμό από την στοματική υγιεινή που πραγματοποιεί ο ασθενής, καθώς και από το πόσο συχνά επισκέπτεται τον οδοντίατρό του, για τον επανέλεγχο της στοματικής υγείας του καθώς και των προσθετικών αποκαταστάσεων.

Έχετε απορία;

Στείλτε μας το ερώτημά σας και θα σας απαντήσει ειδικευμένος για το ζήτημα οδοντίατρος